Droga Czesława Slezàka prowadziła od śląskiej Przełajki przez studia filozoficzne i historyczne aż do pracy w radiu oraz wydawnictwie. Pozostawił po sobie szesnaście tomów poetyckich, a jego zainteresowania naukowe sięgały także XIX-wiecznej historii Europy Środkowej.

Od Przełajki do pracy badawczej

Poeta przyszedł na świat 9 listopada 1929 roku w Przełajce. Jego ojciec, Jan Slezàk, był imigrantem ze Słowacji. W 1955 roku Czesław otrzymał polskie obywatelstwo; miał wówczas 26 lat.

Kształcił się w dwóch obszarach: studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a także ukończył Wydział Historyczny Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach. W 1970 roku na Uniwersytecie Śląskim zdobył doktorat z nauk humanistycznych w zakresie historii. Podstawą tego stopnia była rozprawa poświęcona relacjom między Węgrami a Słowakami w XIX stuleciu.

Trzy dekady twórczości i praca redakcyjna

Jego poetycki debiut przypadł na 1952 rok, kiedy w „Słowie Powszechnym” ukazał się wiersz „Ziemia”. Zawodowo był związany najpierw z Polskim Radiem Katowice, a później z redakcją literacką Wydawnictwa „Śląsk”. Pod koniec lat pięćdziesiątych pracował również w tygodniku „Echo Tyskie”.

Slezàk tworzył przez 30 lat. Spośród szesnastu opublikowanych przez niego zbiorów poezji jedenaście ukazało się nakładem Wydawnictwa „Śląsk” w latach 1957–1977. O jego dorobku pisali Władysław Nawrocki i Marian Fazan w monografii „Katowickie środowisko literackie”, a także Zdzisław Janeczek w książce „Od Sancovic do Siemianowic”.

Był również gościem biblioteki. Zmarł 10 września 1997 roku w Bydgoszczy.

Źródło: facebook.com/mbpsiemianowice