Bażantarnia to rozległy park leśny w Elblągu, który zajmuje prawie 370 hektarów na skraju Wysoczyzny Elbląskiej. Mieszkańcy nazywają to miejsce „małymi Bieszczadami” i określenie jest całkiem trafne – stromo wznoszące się wzgórza, głębokie jary, wąwozy i gęsty las bukowo-grabowy sprawiają, że trudno uwierzyć, iż znajduje się to w granicach miasta.

To jedno z niewielu miejsc w Polsce, gdzie można poczuć górski klimat bez wyjeżdżania w Karpaty.

Historia miejsca – od Ptasiego Śpiewu do parku miejskiego

Niemieccy mieszkańcy Elbląga znali to miejsce jako Vogelsang, czyli Ptasi Śpiew. Nazwa mówiła sama za siebie – las od zawsze słynął z bogactwa ptasiego świata. W XVIII wieku teren zaczął pełnić funkcję rekreacyjną dla elblążan, choć początkowo był podzielony na obszary chronione i użytkowe. Polska nazwa Bażantarnia wzięła się od hodowli bażantów, które dostarczano na organizowane tu polowania.

W 1813 roku park włączono oficjalnie w granice administracyjne miasta. Po II wojnie światowej wiele budowli zyskało nowe funkcje lub przestało istnieć – jak choćby wieża Bismarcka. Bażanty można było tu spotkać jeszcze w latach 90. XX wieku, dziś ich już nie ma, ale nazwa pozostała.

Co zobaczysz w Bażantarni – szlaki i atrakcje

Park przecinają kolorowo oznakowane szlaki turystyczne o różnym stopniu trudności. Czerwony szlak Kopernikowski ma 4,5 km długości, niebieski Okrężny to od 3,6 km (wersja Leśna) do 6,4 km (Górska). Dla wytrwałych jest zielony szlak Ścieżki Jaszczurek – 7 km – oraz żółty Okólny liczący 9 km.

Jeśli szukasz spokojnego spaceru bez dużych wzniesień, najlepiej wybrać trasę niebieską prowadzącą przez bukowy las. Ale prawdziwy charakter tego miejsca poznasz dopiero na bardziej wymagających szlakach, gdzie trzeba się wspinać i schodzić po stromych zboczach.

W sercu lasu stoi muszla koncertowa – charakterystyczny punkt, który do dziś służy jako miejsce plenerowych koncertów i festiwali. Nazwa nawiązuje do czasów, gdy kadetów szkoły wojskowej wysyłano tu na intensywne ćwiczenia i marsze.

Diabelski Kamień i inne legendy

Wędrując wzdłuż doliny Srebrnego Potoku można natrafić na Diabelski Kamień leżący w korycie rzeczki. Według legendy upuścił go tam sam szatan, a wprawne oko wypatrzy na kamieniu odcisk czarciej łapy.

Przez park przepływają dwa cieki wodne – Srebrny Potok i Kumiela. Przy Kumieli działało niegdyś siedem młynów. Jeden z nich – zabytkowy zespół młyna wodnego z XIX wieku – zachował się między Bażantarnią a parkiem Dolinka. Składa się z trzech budynków z czerwonej cegły, a wewnątrz można jeszcze podziwiać oryginalne elementy wyposażenia. Młyn działał do lat 70. XX wieku, dziś mieści się tam Hotel Młyn Aqua SPA z wieżyczką widokową.

Flora i fauna – co możesz spotkać

Drzewostan w Bażantarni to przede wszystkim buki, dęby, olchy, graby, klony, brzozy, osiki, wiązy i lipy. Wśród drzew iglastych przeważają świerki, ale rosną też sosny, jodły i modrzewie. Ciekawostką są gigantyczne skrzypy dorastające nawet do dwóch metrów wysokości oraz bogactwo paproci.

Las zamieszkują sarny, jelenie, dziki, lisy, borsuki, zające, kuny leśne i domowe, tchórze, łasice oraz wiewiórki – zarówno czarne, jak i rude. Najpiękniejszą grupę stanowią ptaki. Można tu spotkać wilgę, sójkę, dzięcioła, jastrzębia, słowika i kosa.

Dla kogo to miejsce i ile czasu zarezerwować

Bażantarnia sprawdzi się dla każdego, kto lubi spędzać czas w lesie. Rodziny z dziećmi znajdą tu łatwe, płaskie trasy i polany piknikowe. Miłośnicy aktywnego wypoczynku docenią wymagające wzniesienia i długie szlaki. Biegacze mają do dyspozycji różnorodne trasy, a rowerzyści mogą korzystać z leśnych ścieżek. Zimą szlaki nadają się do uprawiania narciarstwa biegowego.

Godzina to zdecydowanie za mało – warto zarezerwować przynajmniej pół dnia. W weekendy robi się tłoczno na parkingach i polanach, ale w samym lesie nadal można cieszyć się spokojem.

W pobliżu Bażantarni znajduje się Góra Chrobrego – warto wspiąć się na ten szczyt, by podziwiać panoramę Elbląga i okolic.

Informacje praktyczne – dojazd, parking, godziny

Wstęp: bezpłatny, park otwarty przez całą dobę

Parkingi: Dwa główne miejsca parkingowe – przy Restauracji Myśliwskiej (GPS: 54°10’25.6″N 19°26’40.3″E) oraz przy polanie piknikowej (GPS: 54°10’20.3″N 19°26’41.5″E). Oba bezpłatne, ale w słoneczne weekendy znalezienie miejsca może być trudne.

Komunikacja miejska: Tramwaj nr 2 z centrum Elbląga (plac Słowiański) do pętli Marymoncka, stamtąd 750 metrów spacerem do początku szlaków.

Restauracja Myśliwska: Zabytkowy budynek z lat 1810-1811 wzniesiony przez Augusta Abbega, do dziś obsługuje gości.

Najlepszy czas na wizytę: Park wygląda pięknie o każdej porze roku. Wiosną i latem dominuje zieleń i śpiew ptaków, jesienią las zmienia kolory, zimą szlaki zamieniają się w trasy narciarskie.